Hugo Meert

Hugo Meert vertrekt vanuit een passie om het onbekende in een vorm te kneden die wordt gebakken in een verdicht samenspel tussen de intentie van de creatie en de anomalie van de productie. Naast assisterend werk voor bekende kunstenaars zoals Jan Vercruysse, Lili Dujourie, Michel François en Sisley Xhafa werkt hij aan autonoom werk.

Kunstambacht kantelt in kunst van zodra de functie van een object in de schaduw valt van een denken en "beschouwen" dat zich niet beperkt tot de "materialiteit". In de werken "Parfait Composé" en "Fuck-T" wordt het nutsobject ontdaan van routine en alledaagsheid en wordt de gedachte eraan een "open" bijgedachte  tegen de (historische) context van de kunst. De kunst is vandaag meer dan ooit het te koesteren domein waar absolute vrijheid van denken en creëren heerst...

Deze werken van Hugo Meert situeren zich manifest in een mentale omgeving van "ceci n`est pas..." - omdat de vorm zich deviant afzet tegen alle verwachtingen in. Een theepot en een lamp worden via de vervorming "anders" bekeken. Vanaf nu kijken we scherper en bewuster en drinken een kopje groene thee, zalig en scheef weggezakt in een knusse fauteuil...

Inhoudelijk onderzoek rond functie, schoonheid, vormgeving,… laat Hugo Meert een eigen werkveld scheppen dat zich tussen kunst en design, ambacht en industrie situeerd. De passie voor kleibewerking leidde naar experimenteren. Vormelijk bewandelt hij vaak de grens tussen zin en onzin, ontwerpen is voor hem het provoceren van verandering. Hij ontplooit via uitzonderlijke technische en ambachtelijke kennis zonder op een enge manier hierop te focussen. Het werk is niet zelden doordrongen van een eigen  zelf-ironisch standpunt over de veelal precaire positie van keramiek tussen kunst en ambacht. Genomineerd door verschillende instanties, kreeg hij ook opdrachten van vooraanstaande hedendaagse kunstenaars zoals Michel Francois, Sisley Xhafa en Jan Vercruysse. Hij kreeg van Lili Dujourie een commissie voor de Documenta 12 in Kassel (D).

Luk Lambrecht